Het leven zoals het is: dag 2

Ik deelde al eens een dag uit ons leven (hier te lezen). Ik vond het tijd geworden om nog maar eens een dag te delen. Voor de één misschien oersaai, voor een ander misschien geruststellend. Hoe dan ook, het is ons leven zoals het is.

De jongens begonnen hun dag om 8 uur terwijl Pia en ik nog een kwartiertje bleven liggen. Pia werd gewekt door de machine van de buren waar ze bijna aan het einde van de verbouwingen zitten (konden wij dat ook maar zeggen).
Zoals gewoonlijk werden we op het gemakje verder wakker in de zetel met zicht op de tuin en de ‘vroege’ vogels die ze bezoeken.

Lony en Tony zijn de laatste dagen druk in de weer met stop-motion filmpjes. Lony besloot dat hij niet meer verder kon zonder een lego-station dus ging hij aan het (online) shoppen. Kleine domper op de feestvreugde; zijn station kostte veel meer dan hij kon betalen. Na een gesprek over geld, sparen, het nut van sommige aankopen, … besloot ik een bedrag te sponsoren waardoor hij wél een station kon kopen.
Tezelfdertijd speelden Tony en Pia met smartmax-magneten.
Tussendoor smeerde ik boterhammen die iedereen al spelend opat. Tijd om aan tafel te komen was er deze morgen niet.
Daarna ging Lony op de tablet terwijl Tony aan het (online) shoppen ging. Ook hij bestelde een broodnodig lego-pakket voor zijn filmpjes; een lego donutwinkel eveneens deels gesponsord door mij.

We hadden geen brood meer voor de volgende dag dus een bezoek aan de bakker stond nog op de planning. Met de mededeling dat we straks zouden vertrekken en of ze zich wilden klaarmaken ging ik nog ‘snel’ naar buiten om de serreplanten water te geven. Bij binnenkomst bleek wonderwel dat iedereen al bijna klaar was. Ze hadden blijkbaar zin in de wandeling. Voor één keer moesten zij wachten tot ík klaar was om te vertrekken…

We vertrokken naar de bakker en besloten langs het station te passeren om een trein te spotten. Wij waren mooi op tijd in tegenstelling tot de trein die ons geduld danig op de proef stelde. Na veel gezucht werd ons geduld beloond en kwam de trein eindelijk aan en pikten we ook nog een ‘doorrijdende’ trein mee. We maakten een ultrakorte wandeling door het park en bekeken een platgetrapte vuurwants van dichtbij. Iemand dacht namelijk dat die vuurwants eitjes aan het leggen was maar na een korte inspectie besloten we unaniem dat die eitjes waarschijnlijk ingewanden waren…
Eindelijk kwamen we bij de bakker aan waar alleen ik naar binnen mocht en de jonge garde mij buiten aan de ruit bleef vergezellen en zo ook mee schoof naar de kassa.

Ik haalde nog geld af om hun lego te sponsoren en daarna gingen we moe van het lange wachten op de trein en de wandeling weer terug naar huis. Pia deed dit deels op mijn arm; kon ik het bodybuilden van die dag ook alweer van mijn lijstje schrappen (mocht dat er opgestaan hebben…).

Thuisgekomen vulden we opnieuw onze lege maag en was lego de hoofdactiviteit. Ik kon nog net de vaatwas legen en opnieuw vullen vóór Pia voldaan op mijn schoot in slaap viel en ik aan mijn dagelijkse uurtje platte rust begon. Lony begon te tekenen en Tony bleef met lego spelen.
De aankondiging van een kleurwedstrijd op de radio deed Lony enthousiast naar de laptop grijpen. Na de eerste teleurstelling (de kleurplaat bleek niet aan zijn verwachtingen te voldoen) besloot hij die toch af te drukken en te gaan inkleuren. De tweede teleurstelling bestond in het besef dat we al een trampoline hebben (dat was de prijs die hij kon winnen). De inkleur-goesting zakte zienderogen. Intussen was Pia wakker en zaten ze plotseling allemaal gezellig aan tafel wat gek te doen. (de kleurplaat werd uiteindelijk niet afgewerkt)

Eigenlijk had ik nu aan de voorbereiding van het eten kunnen (moeten?) beginnen maar het was te mooi weer en ik wilde nog wat groentjes zaaien en uitplanten. Pia en Tony gingen mee en gaven met hun gieters water aan de planten. Sommige planten verdronken door de grote hoeveelheid water, anderen keken smachtend en uitgedroogd naar het water dat net niet tot bij hen geraakte. Het leven is niet eerlijk en kan soms bikkelhard zijn, ook in de plantenwereld zo blijkt.
Lony bleef binnen tekenen en met lego spelen.

Daarna kwam hun papa thuis en was het mijn beurt om te werken. Ze speelden de hele avond verder en soms ging het er wild aan toe; aldus de zéér gedetailleerde uitleg van hun papa. Toen ik stopte met werken speelden ze ‘grasmachine rijdt mens af’ en dat was ook het moment waarop Pia moe werd. Om 22 uur ging Pia gaan slapen en iets na 23 uur volgden de jongens.

Dit was onze dag. Maar wij willen niemand buitensluiten en ‘ook wij’ dragen de inspectie een warm hart toe. We hangen er tenslotte nog enkele jaren aan vast en willen er dus graag vriendjes mee blijven. Daarom vertalen we onze dag, speciaal voor de inspectie, naar ‘het schools’. Ook eventuele tegenstanders zullen hierna wel meer aan hun trekken komen.

ICT: ‘iets’ opzoeken, correcte zoekterm intikken, producten bekijken, de weg vinden tussen zoekmachine en websites-webshops, kleurplaat opzoeken en afdrukken, laptop opstarten en afsluiten
wiskunde: geld tellen, meer – minder (prijs lego vs spaargeld), hoofdrekenen (hoeveel geld tekort – over), prijzen bekijken en vergelijken, ruimtelijk inzicht (lego)
WO: treinen (elektrische trein, stoomtrein, dieseltrein), dieren (vuurwants), magnetisme (aantrekking, afstoting), groenten (verzorging, waar komt het vandaan, wat zijn groenten), beroepen (bakker, conducteur, machinist), bankautomaten (geld fysiek en digitaal), verkeersregels (tijdens wandeling)
LO: wandeling (naar de bakker)
Nederlands: letters alfabet leren (intikken op de laptop), woorden typen, omschrijvingen lezen, begrijpend luisteren (wedstrijd radio)
Muzische opvoeding: tekenen van eigen creatie, inkleuren tekening, luisteren naar muziek, eigen spel uitvinden (grasmachine rijdt mens af)
Sociale vaardigheden: geduld uitoefenen, elk zijn beurt afwachten op de laptop, samen spelen en samen beslissen wie de grasmachine mag zijn

Voila, misschien ben ik niet objectief genoeg om hierover te oordelen maar dit lijkt mij toch wel een heel leerrijke dag te zijn geweest waar we wel wat punten mee kunnen scoren me dunkt ;-).

Categorieën Inspectie, leren, unschoolingTags , , ,

Een gedachte over “Het leven zoals het is: dag 2

  1. (vers van de pers) Oef, de allerkleinste gaan terug naar de opvang kunnen…
    Terwijl de ene voor een deugddoend middagdutje gaat, gaat de andere -niet zonder z’n gal te spuwen ten aanzien van die enkeling “die de luxe heeft om even midden in de dag te gaan dutten!”- gebukt onder de last?!
    Dat doet mij denken aan het gezanik over de allerjongsten die onze nachtrust afpakken. Ik heb die eerste levensjaren bijna in (slaap)symbiose met mijn ‘kinderen’ geleefd, nooit enig slaaptekort gehad! “Bijna”, want je kunt dat slapen niet bijhouden…
    Als je dan toch gewoon doorgaat -“moet” doorgaan?- terwijl zoon- of dochterlief rustig ligt te dromen (te recupereren, te verwerken, …), kun je nog steeds wat dagdromen over een wereld waarin we de “last” elders gaan zien …

    Merci voor je mooie berichten,
    freddy.

    PS Voor zij die met heel jonge zeer voorname gastenes thuiszitten: een draagzak en het bed delen kan wonderen doen!

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close